Bir mimarlık öğrencisinin karalama defteri …
Rüzgar gibi geçti desem yeridir. Başladığı gün ile bittiği gün arasında geçenleri anlatmaya kalksam gerçek süresinden farksız olur. Acısıyla tatlısıyla, yetişen ve yetişmeyen tüm projeleriyle mimarlıkta bir yılımı size ufak bir fotoğraf albümü olarak sunuyorum.
Bu yıl şenliğin sadece konserlerine katılabildim. Ancak iyi çalışmışlar belli, 2006 yılında şenlik tayfası olarak girişimde bulunduğumuz ve ilk olarak kültür komitesinden bayrağı aldığımız yılki tadı hissettim bu yıl. Geçen yıla göre de oldukça iyiydi, sanırsam bu şenliğimizin daha da iyiye gideceğinin göstergesi. Bir kaç hatıra resim de aşağıda =)
Kader işte, hep kötü şans bizi bulmuş. Hep yanılmışım, yanlış kişilerle düşünmüşüm aşkı sevdayı. Ancak benim gibi adamlara melankoli pek koymaz akşamları hariç. Yalnız kalmadığım ya da kalabalıkta kaybolmadığım sürece sorun yoktur. Bir dilek tuttum kalbimden, melankoliye rastladığım yalnız bir akşamdı yanılmıyorsam. Tanrım beni de sevecek biri çıksa gelse, sana aşığım dese? Ama öyle numaradan değil, beni gerçekten sevse, gözü başkasını görmese… Ne tesadüftür ki cevabı buldum geçenlerde, kalabalıkta kaybolduğum bir zamandı galiba, tuttu kolumdan çekti beni kenara, şöyle bir bak dedi yaşadığın hayata.
